[ امامت وعصمت ] فضائل أهل بيت عليهم السّلام منتخبات جزء بيست وسوم « 4 حديث » 1 - علل الشرائع : از جعفر بن محمد از كرام روايت شده كه حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام فرمود : اگر مردم منحصرا دو مرد باشند يكى از آنها امام خواهد بود وفرمود : آخرين كسى كه مىميرد امام مىباشد تا يكى از افراد نتواند به خداى تبارك وتعالى احتجاج كند كه أو را بدون حجت رها كرده است . 2 - مناقب شهرآشوب : أبو ذر از پيامبر صلَّى الله عليه وآله روايت كرده است كه هر كسى جوانى را در ميان گروهى از مردم به كار گمارد ودر بين ايشان كسى باشد كه خدا از أو راضىتر است اين كار أو خيانت به خدا خواهد بود . حضرت امام رضا عليه السّلام به ابن رامين فقيه فرمودند : وقتي حضرت رسول صلَّى الله عليه وآله از مدينه بيرون شد كسى را به عنوان جانشين خود در مدينه تعيين نفرمود ؟ جواب داد : بلى علي عليه السّلام را خليفه قرار داد . فرمود چگونه به مردم مدينه نفرمود شخصي را برگزينيد زيرا جمع شما به گمراهى نمىافتد ! جواب داد براي اينكه ترسيد مخالفت كنند وفتنه اى بر پا كنند ! حضرت فرمود : اگر فسادى در بين مردم ايجاد مىشد به موقع برگشتن آن را اصلاح مىكرد . گفت : اين محكمتر است . حضرت فرمود : آيا كسى را براي بعد از مرگش جانشين كرد ؟ جواب دادند : نه ، حضرت فرمود : مرگ پيامبر بالاتر از مسافرت اوست ، چگونه به امّت مطمئن شد به هنگام مرگ ، از چيزى كه در سفرش از آن مىترسيد ؟ در صورتي كه زنده بود ؟ وبا اين استدلال راه را به أو بست [ وأو را به قبول نظر شيعه كه اعتقاد دارد حضرت رسول صلَّى الله عليه وآله ، علي عليه السّلام را به جانشينى خود انتخاب كرده است ملزم ساخت ] . 3 - غيبة النعماني : محمد بن مسلم از حضرت امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه به آن حضرت عرض كردم : نظر مباركتان ، در خصوص كسى كه يكى از أئمة شما را انكار كند چيست ؟ فرمود : هر كسى امامي را كه از جانب خدا ، باشد انكار كند واز أو ودين أو دورى بجويد كافر و